Piłka nożna i związane z nią zabawy

Czy chcesz beztrosko bawić się i samorealizować wspólnie z innymi?

admin — Mon, 08 Feb 2010 10:26:20 +0000

Zabawa ruchowa należy do najprzyjemniejszych doznań, jakie mogą kojarzyć się z ruchem, towarzyszy wszystkim ludziom przez niemal wszystkie etapy życia od wczesnego dzieciństwa, na później starości kończąc. Zabawa może przyjmować formy wesołej zabawy z rówieśnikarmi w piaskownicy, wtedy gdy jesteście jeszcze bardzo mali i gdy czuwają nad wami wasi opiekunowie, a także wtedy gdy wy jesteście już rodzicami i bawicie się ze swoimi dziećmi. W trakcie zabaw rywalizujecie z rówieśnikami, aby wykazać się i dać odpowiedź na pytanie kto potrafi: najlepiej, najszybciej, najdalej lub najmocniej.
W zabawie możesz przyjmować różne role pełnione zwykle przez dorosłych, raz możesz być dowódcą floty statków walczących z obcą armadą, innym razem myśliwym polującym w Afryce na dzikie zwierzęta, kolejnym zaś razem sprzedawczynią w sklepie spożywczym. Wszystkie te zabawy toczą się na niby, ale są przecież tym przyjemniejsze im sceneria wydaje się bardziej zbliżona do rzeczywistej. Każdy przynajmniej przez chwilę chciałby dowodzić autentycznym pirackim statkiem lub śpiewać ze znanym zespołem rockowym.

Kto celniej

admin — Mon, 08 Feb 2010 10:25:43 +0000

W jednym pojedynku każdy z zawodników może wykonać 5 strzałów, potem następuje zmiana pary.
Powinniście rozegrać mini turniej, polegający na tym, że w kolejnych pojedynkach powinni zmierzyć się ze sobą wszyscy uczestnicy zabawy a zwycięzcą zostanie ten, który wygra najwięcej pojedynków.
Kto celniej (Zabawa, dowolna liczba uczestników, teren dowolny)
Narysujcie linię startu i oddalone od niej kolejne linie w odległości 10, 12, 14 i 16 m, w ten sposób powstały pewne wyznaczone strefy. Zawodnicy startują kolejno. Zadaniem uczestnika jest kop
Powyższy rozdział miał zachęcić was do aktywnego spędzania wolnego czasu, a nie ma lepszego pomysłu nad zabawy i gry ruchowe i to uprawiane nie tylko z kolegami, rówieśnikami ale także w domu z rodzicami. Rodzice na ogół są zapracowani, często wydaje im się, że najlepszym sposobem na wypoczynek jest telewizor i gazeta, spróbujcie wciągnąć ich jednak do wspólnych zabaw ruchowych, a szybko się przekonają, że najlepszym pomysłem na zdrowy wypoczynek są wspólne domowe, działkowe, wycieczkowe zabawy ruchowe z własnymi dziećmi.
Jak należy organizować zabawy, aby stwarzać atmosferę beztroski, pogody ducha i samorealizacji ?

Do piłki nożnej nikogo nie trzeba namawiać

admin — Mon, 08 Feb 2010 10:25:04 +0000

Piłka nożna, najbardziej popularna gra na świecie, już od dawna przestała być tylko męską dyscypliną sportu. Coraz częściej, i to z widocznymi efektami, grają „w nogę” kobiety i dziewczyny. Wielu z was grało na pewno niejednokrotnie w drużynach mieszanych, w których to dziewczyny zupełnie dobrze sobie radziły. Przedstawione przykłady zabaw i gier ruchowych pomogą w udoskonaleniu umiejętności piłkarskich:

Z koła do koła (Zabawa, dowolna liczba uczestników, teren dowolny)
Narysujcie dwa koła o średnicy 2 m oddalone od siebie o 10 m. W każdym kole powinien ustawić się jeden zawodnik.
Zabawa polega na tym, że jeden z graczy ma piłkę i ma za zadanie takie kopnięcie piłki, aby wylądowała ona w kole przeciwnika. Przeciwnik nie może przeszkadzać lecącej piłce. Z kolei przeciwnik przejmuje piłkę i uderza ją w kierunku koła rywala. Za każde trafienie do koła kopiący piłkę otrzymuje jeden punkt.
Należy kopać leżącą na ziemi piłkę tak, aby wzniosła się w powietrze i upadła w jedną z zaznaczonych stref. Za dotknięcie ziemi w pierwszej strefie zawodnik otrzymuje l punkt, w drugiej 2, dalej 3 i 4 punkty. Każdy zawodnik po kolei ma 3 takie próby. Konkurs wygra uczestnik, który w sumie zdobędzie najwięcej punktów.

Dłużej po obwodzie koła

admin — Mon, 08 Feb 2010 10:24:25 +0000

Podzielcie się na dwa równe zespoły. Każdy zespół ustawia się na obwodzie swojego koła, koła powinny być równe. Każda drużyna ma piłkę. Na sygnał zawodnicy w kołach zaczynają odbijać między sobą piłkę ustalonym sposobem. Piłka przez cały czas powinna podbijana być w powietrzu. Zawodnicy obu drużyn głośno liczą każde prawidłowe odbicie. Gra kończy się, gdy zawodnicy jednej z drużyn 20 razy prawidłowo odbiją piłkę, ta drużyna też zwycięża. Traf do celu (Zabawa, dowolna liczba uczestników, teren dowolny)
Narysujcie dwa koła współśrodkowe o średnicy l i 3 m, przed kołami w odległości 56 m wyznaczcie linię startu. Zawodnicy startują po kolei. Pierwszy uczestnik ustawia się na linii startu, od
bija piłkę sposobem oburącz dolnym nad sobą następnie odbiciem oburącz górny posyła piłkę w kierunku narysowanych kół. Za trafienie w koło środkowe otrzymuje 3 punkty a za trafienie w większe koło l pkt. Każdy zawodnik ma po kolei 5 takich prób. Konkurs wygra uczestnik, który zdobędzie najwięcej punktów.

Inwestowanie w nowe projekty

admin — Mon, 08 Feb 2010 10:22:56 +0000

W tym momencie Dandi-swami zapadł w głęboki medytacyjny trans, i dokładnie w tej samej chwili, zanim jeszcze zdążyliśmy przejść do zasłużonej kary i żalu biznesmena, Ćhota Badrija klepnął mnie w ramię i szepnął:
- Chodźmy, bhai.
Na zewnątrz podał mi telefon. Odebrałem go w towarzystwie Paritosza Śaha, Ćhoty Badriji i jego brata Bary Badriji. To był dla nas moment przełomowy. Poprzedniej nocy jeden z naszych agentów organizujących przerzut w Golghat spędził w Kolabie noc z dziewczyną o imieniu Simki. Tego agenta, Konkani o imieniu Aśok Khot, opłacaliśmy od czterech lat. Ostatniego wieczoru przyjechał do Bombaju, żeby odprowadzić na dworzec swoją żonę, która jechała do Delhi, na wesele córki swojego brata. Pojechała ekspresem Radźdhani, wygodnie ulokowana wraz z dwoma synami w wyposażonym w fotele wagonie, a Khot postanowił skorzystać z uroków miasta. Już z dworca zadzwonił do Simki, a godzinę później zabrał ją sprzed baru Lido, obok kina Regal. Khot był przy forsie. Zamówił prywatną klimatyzowaną taksówkę z przyciemnianymi szybami i zabrał dziewczynę na kolację do restauracji Chajber, a potem na przejażdżkę po Marinę Drive. Przez całą kolację popijał czarnego Johnnyego Walkera i opowiadał jej przeróżne historie o ludziach, których wystrychnął na dudka, o pieniądzach, które zarobił, i o wysokich rangą oficerach, których doprowadził do ruiny, a kiedy znaleźli się w samochodzie, masował jej mausambi i śmiał się z dowcipów, których nigdy nie kończył, pociągając ze srebrnego kubka, przymocowanego do butelki srebrnym łańcuszkiem. Simki leżała rozwalona na fotelu i słuchała go, nucąc sobie do piosenki płynącej z magnetofonu. W Caupati zjedli kulfi, po czym on, zataczając się, podszedł do wody i próbował zaśpiewać piosenkę, następnie zwymiotował do morza, a potem wypił kolejny kieliszek, żeby zademonstrować, jakim to jest twardym mężczyzną. W drodze powrotnej kazał kierowcy włączyć Makhmali andhera he* rozchylił coli Simki i tulił się do niej, śliniąc się i bełkocząc, a ona przez muzykę słyszała, jak mówił: „Sali, lepiej, żebyś była dla mnie dobra, czy ty wiesz, kim ja jestem? W tym mieście nikt nie może na mnie krzywo spojrzeć.

Jak łatwo zarobić kasę

admin — Mon, 08 Feb 2010 10:21:02 +0000

Czekać i czekać, i czekać. To oczekiwanie było dla mnie katorgą.
-   Posłuchaj – powiedziałem. – Nie chcę czekać. Musimy coś zrobić.
-   W takich chwilach potrzebna jest pomoc – odrzekł, zerkając chytrze.
-   Odprawmy pudźę.
-   Dobra.
-   Co, naprawdę? Naprawdę chcesz? – Nic dziwnego, że się tak zdumiał: przez wszystkie lata naszej znajomości nigdy nie odmawiałem modlitwy, nigdy nie prosiłem o boże łaski, a prasad jadłem tylko jako przekąskę. Ale teraz nie interesowało go, co mną kieruje, zależało mu jedynie, żeby szybko wykorzystać tę moją niespodziewaną chwilę słabości. Już chwytał za jeden ze swoich telefonów. – Wysłuchamy Satjanarajan Kathy. Znam pewnego pandita. Zobaczysz, jego wszystkie kathy zawsze dają dobry efekt. Nie martw się. W mgnieniu oka będziemy panami sytuacji. – Uśmiechał się do mnie jak najżyczliwiej. Wyobrażałem sobie tę historię, która mu chodzi po głowie, już teraz słyszałem tę kathę, którą miał zamiar odmówić tak głośno, jakby mówił wprost do mojego ucha przez megafon: „Bhai przybył do domu – właśnie to zamierzał powiedzieć chłopakom – przyszedł do domu Pana, z bożej łaski został przebudzony, w jego sercu nowym ogniem rozpaliło się oddanie”. Prawdę mówiąc, wcale nie czułem się ożywiony, raczej zupełnie bierny. Miałem wrażenie, że powoli tonę i z twarzą zalaną wodą wyciągam rękę, chwytając się tego, co akurat przepływa w pobliżu. Pudźa to była gałązka, więc się jej chwyciłem.
Widziałem ciężką łódź stojącą nieruchomo na rozkołysanej srebrzystej powierzchni bezkresnej wody. Paritosz Śah na swoją pudźę wybrał pandita bhaijję, więc bez wysiłku rozumiałem kathę w hindi. Pandit mówił w sposób bardzo dramatyczny i opowiadał Satjanarajan Kathę niesamowicie sugestywnie, dla różnych postaci używając różnych głosów i w pełni wykorzystując stosowane przez Dilipa-Kumara artystyczne środki wyrazu. Właśnie byliśmy w części, w której handlarz i jego zięć wracają do domu w łodzi wyładowanej złotem, perłami, perfumami i kością słoniową, tymi wszystkimi ogromnymi skarbami przywiezionymi z długiej, powikłanej podróży z dala od domu. I wtedy na brzegu pojawia się Dandi-swami, sam chytry stary Satjanarajan w przebraniu, i zadaje proste pytanie: „Baćća, co masz w łodzi?”. A biznesmen, chciwy krótkowzroczny sukinsyn, nie chcąc dawać jałmużny, mówi: „Och, nic takiego, Swami-dźi, to tylko jakieś lata- Pata”, na co Dandi-swami skinął głową i powiedział: „Tathastu”, a łódź nagle
306
zaczęła podskakiwać na wodzie jak korek, teraz rzeczywiście wypełniona jedynie puszystą trawą i suchym sianem.

Sposób na zysk

admin — Mon, 08 Feb 2010 10:20:03 +0000

Posłuchaj – mówił do słuchawki. – Tylko posłuchaj. Znałem tę randi, kiedy jeszcze ciągnęła laury przez całą noc za pięć tysięcy rupii. A teraz zrobiła się z niej taka wielka gwiazda, że chce trzy lakhi za to, że przez godzinę posiedzi w samolocie? Za przecięcie jednej wstęgi? Nie bądź śmieszny. – Rozmawiał z sekretarzem Sonam Bhandari, negocjując osobiste pojawienie się gwiazdy. Słuchał, a potem zaczął mówić głosem rzeczowym, niedopuszczającym bzdurnej dyskusji. – Mogę dać jeden lakh. Otwieram linię lotniczą, a nie fundusz dla skończonych gwiazdek. Jeden lakh. – Krawiec brał miarę od pasa do podłogi. – Ile? Zgoda. Półtora. Załatwione. Jeszcze dzisiaj wyślę pięćdziesiąt tysięcy. Dobra. – Odłożył telefon. – Załatwione – powiedział do mnie. – Na lot przybędzie gwiazda filmowa. Będziemy w telewizji.
-   Ty będziesz w telewizji – poprawiłem go. – Nawet nie zbliżę się do twojego samolotu.
-   Nawet jeśli na pokładzie będzie Sonam Bhandari? – zapytał. – Kiedy zobaczysz, jak ona potrząsa swoimi kokosami, zapomnisz o swoim transporcie.
-   Żadna kobieta nie ma takich kokosów, które mogłyby spowodować, żebym o tym zapomniał.
Ponownie odezwał się, kiedy już krawiec, pozbierawszy swoje zapiski i próbki, wyszedł z pokoju.
-   Zrobiłeś wszystko, co się dało. Teraz pozostaje nam tylko czekać.

Zaskakujące wyniki pracy

admin — Mon, 08 Feb 2010 10:18:44 +0000

Być może postrzegali nas jako rosnące zagrożenie i postanowili nas załatwić.
-   Tylko tyle wiemy? – zapytałem.
-   To wszystko, bhai.
Od ogarniającej mnie wściekłości aż rwało mnie w stawach, a w żołądku czułem pulsowanie. Łaknąłem krwi. Ale powoli, trzeba zachować spokój. Sulej man Isa był duży. Musiałem mieć pewność.
-   Zadzwoń do Samanta. Znajdź go, gdziekolwiek jest. Muszę z nim porozmawiać.
Kto na nas polował? Samant prowadził dochodzenie wewnątrz wydziału, sprawdzał plotki, tu podrzucił komuś trochę pieniędzy, tam wręczył butelkę czarnego Johnny Walkera. Wszędzie znał ludzi, policjantów, urzędników i gońców, i w końcu tajemnica wyjdzie na jaw którymś z tych kanałów. Ale trwało to zbyt długo. W mojej firmie był szpieg, gdzieś blisko mnie, jakiś ćutija, który sprzedał tajemnicę o moim transporcie, i z każdą mijającą minutą grożące mi niebezpieczeństwo stawało się coraz większe i bardziej przerażające, jak pochylające się wzgórze. Musiałem unieść górę, bo mogła się wywrócić i mnie zmiażdżyć. Byłem w stanie dźwigać ten ciężar, wiedziałem o tym. Ale najpierw musiałem znaleźć węża we własnym domu, musiałem zmiażdżyć mu głowę. Gdzie on się ukrywał? Jak go wywabić? Siedząc w swoim klimatyzowanym pokoju, układałem twarze dziewczyn we wzory, grupowałem je i wciąż się zastanawiałem. W ostatnim dniu maja wybrałem się do Paritosza Bhai.
-   Chcę coś zrobić – wrzasnąłem na niego. – Siedzę tu, jak jakiś ćutija, a banda behenćodów śmieje się ze mnie. Moi właśni ludzie się ze mnie śmieją.
-   Nikt się z ciebie nie śmieje – odparł. – Cierpliwości. To duża sprawa, a nic dużego nie załatwia się w jeden dzień.
Już miałem znowu na niego naskoczyć, kiedy rozległo się pukanie do drzwi. Do pokoju zajrzał Bara Badrija i wpuścił nieśmiałego, małego krawca. Paritosz Bhai szykował sobie nowe ubranie w stylu safari. Kiedy krawiec rozciągał na nim swoje centymetry, Paritosz Śah nieprzerwanie prowadził szereg rozmów przez swój telefon bezprzewodowy. Siedziałem i patrzyłem. Ostatnio był bardzo zajęty uruchamianiem linii lotniczej. Mój grubas chciał latać. Prowadził dziesiątki interesów, szczycił się swoimi firmami budowla nymi, restauracjami, nieruchomościami
pod wynajem, fabrykami plastiku, położoną niedaleko Ahmedabadu fabryką garderoby, ale marzył, by unosić się wysoko nad ziemią, i w związku z tym ostatnio zaczął pojawiać się we wszystkich gazetach, wytworny i pięknie wystrojony, z lśniącymi włosami, złotym łańcuchem z medalionem z Kryszną i w złotym roleksie, podkreślającym te jego wszystkie ozdabiające palce pierścienie ze szczęśliwymi kamieniami. Czułem radość, kiedy wyobrażałem go sobie, jak leci wysoko ponad poszarpanym urwiskiem budynków Bombaju, ponad brunatnymi nizinami swojego basti, szybuje nad tym wszystkim jak gładki, okrąglutki balon, rzucając na zębaty kontur miasta dobrotliwy, błękitny cień swojego ubrania w stylu safari, jeszcze bardziej zachwycająco błękitny niż rozjaśnione słońcem niebo. Być może pewnego dnia ten jego cień sięgnie na zachód i na północ, sięgnie aż do Delhi, i jeszcze dalej. On dysponował inteligencją, ambicją i roztropnością. Ale na razie linia lotnicza miała łączyć Bombaj z Ahmedabadem i Barodą. Organizował uroczystości i ceremonie związane z dziewiczym lotem.